Dachy w strukturze architektonicznej budynków od wieków odgrywały w Polsce zasadnicza rolę- tak techniczną, jak i estetyczną. W naszym klimacie ich głównym zadaniem jest odprowadzenie w najprostszy sposób wód opadowych do ziemi, co jest podstawowym warunkiem skutecznej ochrony ścian przed zawilgoceniem. Domy nakrywano więc wielkimi czapami dachów ( w dworach polskich proporcje wysokości dachu do wysokości ścian wynosiły dwa do jednego)- pod stromymi połaciami mieściły się obszerne strychy zapewniające dobrą wentylacje poszyciu dachowemu, którym najpierw była słoma lub gont, później – dachówka ceramiczna. Szerokie, nisko sprowadzone okapy chroniły ściany przed zacinaniem deszczu. Moda przybyła z Włoch na krótko ukryła spadzisty dach za attyką, jednak nigdy go nie wyeliminowała.

Dziś wracamy do przerwanego wątku rozwoju historycznego, mając do dyspozycji nowoczesne materiały budowlane z całego świata. Wśród tych materiałów pojawiły się lekkie pokrycia dachowe, które można stosować na dachach o spadku odpowiednim dla naszego klimatu- przez swą lekkość pozwalają na oszczędne projektowanie więźby.

Jednym z takich materiałów jest blachodachówka.
Łączą one w sobie najbardziej rozwinięte współcześnie technologie- metalurgie i chemię. Cienkie blachy stalowe tłoczy się w sposób zapewniający im sztywność. Chemia- za pomocą powłok i lakierów- nadaje im trwałość i estetyczny wygląd. Ich faktura i kolor mogą być dobrowolne. Blachy dachówkowe są równie trwałe jak pokrycia tradycyjne a jednocześnie są łatwiejsze w montażu i tańsze. Nic dziwnego, że zdobywają coraz większą popularność, zarówno w budownictwie wielorodzinnym jak i jednorodzinnym.

Autor: riverword